Geplaatst op Geef een reactie

Nog een gedicht van uit mijn oude doos 1

Een doelloos begin – naar het unieke voor de mens

Een doelloos begin, een vruchteloos bestaan

met goddeloos gewin, niemand was met mij begaan

Geen fatsoennormen, geen beterheid in zicht

‘k schuilde voor stormen, de deur van mijn hart ging dicht

Muren kwamen op me af, ik was in bedwang genomen

anderen waren te maf, om hun grenzen aan te bomen

Maar uit het niets en in de stilte, kwam er een gebed doorheen

Door het venster zag ik wat ik wilde, een nieuwe toekomst zonder geween 

Omgeven door Zijn liefde en trouw, -Hij paste op me dag en nacht, 

ik vond genade en toonde berouw-, hielden Zijn engelen de wacht

Waar ik ging of stond in mijn leven

niet alles verliep zoals naar wens 

Maar ik kreeg een verlangen van hierboven om te streven

naar het unieke en bovennatuurlijke voor de mens!

Geef een reactie